Cierpią także zwierzęta, poczynając od zooplanktonu, ciem, ptaków, a kończąc na żółwiach. Zaświetlenie nocy jest bardzo niebezpieczne. Dla części organizmów nadmiar światła jest szkodliwy, dla innych zaś korzystny. W konsekwencji zaburzenia cyklu dzień – noc zmieniają się wzajemne zależności pomiędzy różnymi gatunkami, zmienia się w konsekwencji struktura całych ekosystemów. Szkody wywołane nadmiarem sztucznego światła w nocy są obiektem coraz częstszych badań. Prognozowane w przyszłych latach zwiększenie zaświetlenia na pewno spowoduje kolejne zmiany w ziemskiej przyrodzie. Już teraz zwierzęta zmieniają sposób zdobywania pożywienia czy komunikacji. Zmiany w świecie zwierząt spowodują także zmiany życiu człowieka i należy obawiać się że będą to zmiany na gorsze.

 


 

 Wiele ptaków podejmuje roczne, dalekodystansowe migracje, wywoływane najczęściej przez zmiany długości światła dziennego i warunki pogodowe. Jeśli wydłużymy dzień sztucznym światłem istnieje prawdopodobieństwo że ptaki mogą pomylić się z wybraniem czasu odlotu. Skłonność ptaków do wędrówki jest utrwalona dziedzicznie, a jest możliwa dzięki ich wrodzonym umiejętnościom do orientacji i zdolnością do osiągania tzw. dojrzałości wędrówkowej. Wędrówki są bardzo wymagające, jeśli chodzi o zapotrzebowanie na energię, w szczególności jeśli ptaki muszą przelatywać nad obszarami pustynnymi albo oceanami, bez możliwości regeneracji sił. Dla gatunków migrujących dniem punktem orientacyjnym jest słońce, dla nocnych wędrowców – gwiazdy.

 ptak-2

Ptaki orientujące się za pomocą słońca rekompensują zmiany jego pozycji na niebie wewnętrznym wyczuciem czasu. Natomiast w nocnej orientacji ptaki kierują się położeniem gwiazd wokół Gwiazdy Polarnej. Dodatkowo zdolności czytania gwiazd wspierane są u niektórych gatunków przez zmysł wyczuwania geomagnetyzmu. Nadmiar światła przeszkadza korzystającym z gwiezdnej nawigacji ptakom wędrownym. Możemy wyobrazić sobie co stanie się z ptakiem, który pomyli się w swoich „obliczeniach” i zamiast na obfite żerowisko trafi na nagie skały. 

Olśniewające światła miast mogą także mylić migrujące ptaki i zwabiać je do obszarów miejskich, gdzie często dochodzi do kolizji z szybami wieżowców.

ptak-1


 

Badania laboratoryjne wykazują, że światło może zakłócić reprodukcję koralowców.

martwe-korale


 

Co prawda nietoperze - latające ssaki posługują się głównie echolokacją w związku z czym ich oczy z czasem uległy uwstecznieniu, ale nadal funkcjonują, np. nietoperze rudawkowate mają doskonały wzrok. U niektórych nietoperzy wzrok odgrywa ważną rolę w unikaniu drapieżników, takich jak sowy lub koty, podczas żerowania. Żeby uniknąć oświetlonych obszarów, niektóre nietoperze muszą obierać dłuższą drogę do żerowiska, lub całkowicie z niego rezygnują. Przez to że nietoperze pokonują dłuższą drogę do żerowiska, mają mniej czasu na karmienie. Mniej nietoperzy to więcej owadów, które atakują ogrody i uprawy.

nietoperze-1


 

Uważa się że populacja świetlików świętojańskich na świecie spada, po części z powodu zanieczyszczenia światłem. Samica świetlika przywabia partnera błyskami światła, charakterystycznymi dla danego gatunku i wytwarzanymi przez specjalne narządy w odwłoku. Każdy gatunek świetlika wykorzystuje dość charakterystyczny wzór błysku, aby przyciągnąć odpowiedniego partnera. Wstępne wyniki badań koordynowanego przez Muzeum Nauki w Bostonie, pokazują że ​​przynajmniej niektóre gatunki zbierają się w większych populacjach z dala od ulicznych latarń. Kolejne badania jednego z gatunków wskazują, że samice znajdujące się w obszarach bliżej ulicznych świateł przyciągają mniej samców.

swietlik


 

Oświetlenie ma także niszczący wpływ na populacje owadów, co ponosi za sobą daleko idące konsekwencje. Większość białka zwierzęcego na Ziemi pochodzi z owadów. Leżą na dnie piramidy drapieżnik-ofiara. Jako przykład mogą posłużyć jętki, które w fazie dorosłej opuszczają wodę i lecą w poszukiwaniu partnera. Ten wodny owad ma zaledwie kilka godzin (do kilku dni – w zależności od gatunku) czasu do odtworzenia. Masowo giną przez sztuczne światła, które prowokują je do wyjścia z wody. Stanowi to nie tylko stratę dla gatunku, ale jednocześnie powoduje stratę dla drapieżników wodnych.

owady-1

 

 


 

Sowy, nietoperze, szopy, kojoty i inne nocne drapieżniki mogą stracić przewagę widzenia w ciemnościach, które umożliwia im polowanie niezauważonym. Ofiary zaś tracą możliwość ukrycia się w ciemności.

sowa


 

Jasne światła w pobliżu wybrzeży morskich zniechęcają samice żółwi do wejścia na ląd i złożenia jaj. Dopiero co wyklute żółwie morskie kierowane instynktem, gorączkowo czołgają się w stronę najjaśniejszego miejsca na horyzoncie, którym była zawsze poświata Księżyca lub refleksy gwiazd w morzu czy oceanie.

trasa-zdezorientowanych-zolwi

 

Trasa zdezorientowanych żółwi.

 

Obecnie z powodu sztucznego światła w głębi lądu nie mogą znaleźć drogi do morza. Żółwie zazwyczaj wędrują w kółko po plaży, aż wyczerpią wszystkie siły lub padną łupem drapieżnika.

zolwie-1

 
Free business joomla templates

Ta strona wykorzystuje pliki cookie dla lepszego działania serwisu. Możesz zablokować pliki cookie w ustawieniach przeglądarki. Więcej informacji w Polityce Prywatności tej strony. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

I accept cookies from this site.

EU Cookie Directive Module Information